Klasyfikacja skonstruowana na podstawie powyższych założeń i kryteriów (Godlewski, 1977) umożliwia: łatwe dostrzeżenie istoty poszczególnych zaburzeń, podobieństw i różnic między nimi – z punktu widzenia fizjologii zachowania. Umożliwia ona też spostrzeżenie istnienia trzech rodzajów zboczeń, z których jeden różni się od dwóch pozostałych znaczeniem, jakie odgrywa w nim czynnik ilościowy.

W odniesieniu do podglądactwa, ekshibicjonizmu i ocieractwa – istota tych zaburzeń z punktu widzenia fizjologii zachowania polega na tym, że ulega ono przerwaniu w fazie apetencyjnej i konsumacja (jeśli do niej dochodzi w rozumieniu II odruchu podstawowego) następuje z wy- kluczeniem genitaino-genitalnego kontaktu z bodźcem (obiektem). To wykluczenie nie jest tu dowolną modyfikacją zachowania, z uwzględnieniem możliwości jej uchylenia wobec tego samego obiektu i w ramach tego samego cyklu zachowania (jak to np. może mieć miejsce podczas kontaktu oralno-genitalnego). Niepełne dążenie do obiektu jest warunkiem każdego z tych trzech rodzajów zachowania, źródłem związanej z nim preferencji i nade wszystko jego cechą rozponawczą: „złamanie” tego warunku wyklucza rozpoznanie takiego zachowania. W związku z tym należy z dużą ostrożnością kwalifikować zwłaszcza zachowanie podglądacze i ocieraetwo, gdyż zwłaszcza u osobników młodocianych może ono nie mieć cech preferencyjnych i nie być z natury swej wyrazem zaburzenia. Wszystkie te trzy rodzaje zachowania noszą cechy zachowania zboczonego, gdyż występuje w nich opozycja spełnienia funkcji psychologicznej wobec spełnienia funkcji reprodukcyjnej i społecznej (warunek anonimowości wyklucza tworzenie więzi).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Listopad 2017
P W Ś C P S N
« Wrz    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930