Leki mogą pobudzać lub hamować czynność różnych mięśni oka, dając objawy niedowładów, oczopląsu, ruchów mimowolnych, poszerzenie lub zwężenie źrenicy i zaburzenia akomodacji. Zmiany te związane są zwykle z działaniem leków na oun, łączą się też z objawami psychotycznymi.

Zaburzenia czynności mięśni wewnętrznych oka, powstające pod wpływem środków rozszerzających i zwężających źrenicę, są znane i nie wymagają szerszego omówienia.

Niektóre leki uspokajające, np. pochodne fenotiazyny, lub leki przeciw- depresyjne, np. imipramina, a także sulfonamidy mogą osłabiać akomo- dację. Leki przeciwhistaminowe, chloropromazyna, morfina i jej pochodne, preparaty naparstnicy oraz rezerpina mogą wywołać przejściowy skurcz mięśni utrudniający akomodację. Również leki przeciwzimnicze (chlorochina i jej pochodne) zaburzają akomodację. Klinicznie objawia się to utrudnieniem lub uniemożliwieniem dobrego widzenia z bliska. Przerwanie podawania leków przywraca stan prawidłowy [8, 24, 49, 51, 52).

Niektóre leki, zaburzając gospodarkę wodno-elektrolitową, wywołują” przejściowy obrzęk soczewki. Powoduje to zmianę refrakcji w kierunku krótkowzroczności. Objawy takie stwierdzono po stosowaniu kortyko- steroidów, ACTH, insuliny, tetracykiin, niektórych pochodnych fenotiazyny, sulfonamidów, leków moczopędnych (np. chlortalidonu) [8, 24,, 49].

Do rzadkich zaburzeń polekowych należy wytrzeszcz gałek ocznych. Obserwowano go po podawaniu kortykosteroidów i kwasu nikotynowego [8, 49],

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Styczeń 2018
P W Ś C P S N
« Wrz    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031