Ponadto l,25(OH)2D3 pobudza biosyntezę interleukiny 1 i 3, natomiast hamuje powstawanie interleukiny 2. Powyższe działanie l,25(OH)2Dj tłumaczy jego pobudzające działanie na resorpcję kostną, jak również sugeruje udział tego hormonu w procesach immunologicznych.

– 24,25(OH)2D3 wzmaga wchłanianie wapnia w jelitach oraz działanie l,25(OH)»Ds na układ kostny i gruczoły przytarczyczne.

Poznanie roli nerek w przemianie witaminy D oraz relacji zachodzących pomiędzy l,25(OH)2D3 a wydzielaniem parathormonu przyczyniło się do wyjaśnienia patogenezy różnych osteopatii oraz wielu innych zabu- izeń gospodarki wapniowo-fosforanowej. Zmniejszona biosynteza l,25(OH)2D3 jest odpowiedzialna za patogenezę osteodystrofii nerkowej u chorych z przewlekłą mocznicą oraz osteopatii występujących u chorych z niedoczynnością gruczołów przytarczycznych pierwotną, wtórną łub rzekomą, z cukrzycą, zespołem Fanconiego, krzywicą zależną od witaminy D (typu I i II), przewlekłym zatruciem ołowiem oraz u chorych leczonych długotrwale heparyną. Zwiększone stężenie l,25(OH)2Ds stwierdza się natomiast u chorych z pierwotną nadczynnością gruczołów przytarczycznych, sarkoidozą, akromegalią, u kobiet w ciąży oraz u niektórych chorych z nawracającą kamicą nerkową lub z idiopatyczną hiperkal- cjurią. W tabeli 30 podano charakterystykę biologiczną najważniejszych pochodnych witaminy D.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Styczeń 2018
P W Ś C P S N
« Wrz    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031