Stwardnienie rozsiane — SR — (sclerosis disseminata). Znamienną cechą choroby jest przebieg z okresami poprawy i pogorszeń, z różnymi objawami wieloogniskowymi. SR, częste u dorosłych, w dzieciństwie występuje dość rzadko, u młodocianych częściej.

Etiologia jest niejasna, teorie alergiczna i wirusowa mają najwięcej zwolenników.

Anatouiopatologicznie stwierdza się ogniska rozpadu osłonek rdzennych (włókna osiowe są względnie dobrze zachowane) z małym odczynem zapalnym na początku. Potem w ogniskach rozrasta się glej włóknisty. Ogniska są rozsiane głównie w istocie białej rdzenia’ kręgowego, pnia mózgu, móżdżku, półkul mózgowych. Często zajęte są pęczki wzrokowe.

Objawy kliniczne są bardzo różnorodne. Do najczęściej spotykanych należą: niedowład kurczowy kończyn dolnych, zniesienie odruchów brzusznych, drżenie zamia- rowe i niezborność móżdżkowa, oczopląs przy patrzeniu na boki, zblednięcie skroniowe tarczy nerwu wzrokowego z mroczkiem centralnym (zejście pozagałkowego zapalenia nerwu wzrokowego). Częste są skargi na zawroty głowy, podwójne widzenie, pare- stezje (ubytkowych zaburzeń czucia zwykle nie ma). Nierzadkie są zaburzenia w oddawaniu moczu. Charakterystyczne są okresy samorzutnej poprawy i pogorszeń w postaci nowych „rzutów” choroby.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Listopad 2017
P W Ś C P S N
« Wrz    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930