Dolegliwości w chromaniu typu posturalnego znosi zmiana postawy, podczas gdy w niewydolności tętniczej czy w niedokrwieniu ogona końskiego zmiana postawy nie znosi ich i trwa tak długo jak ćwiczenie. Badanie tętna na tętnicy udowej, tętnicach obwodowych przed ćwiczeniem i natychmiast po ćwiczeniu, które wykonywane jest aż do bólu, umożliwia odróżnienie chorego z niewydolnością krążenia. Wystąpienie (lub nasilenie) zaburzeń czucia i motoryki cechuje chorego z chromaniem neurogennym. Kiedy chory z niewydolnością tętniczą spaceruje aż do wystąpienia bólu, wtedy niedokrwione mięśnie stają się sztywne. Sztywność ta nie powinna być mylona z osłabieniem i zaburzeniami czucia występującymi u chorych z zespołem ogona końskiego.

Rutynowe zdjęcia rentgenowskie odcinka lędźwiowego kręgosłupa wnoszą niewiele. Należy pamiętać, że stwierdzane nierzadko zwapnienia w aorcie i tętnicach biodrowych są często bezobjawowe i przypadkowe u osób w starszym wieku. Podobnie stwierdzane zmiany typu spondylozy nie dają pewności, że objęty jest ogon koński (Epstein 1962, 1964).

O rozpoznaniu może jednak decydować aortografia i mielografia. Trzeba tu jednak zaznaczyć, że chory z prawidłowym tętnem w kończynach dolnych przed ćwiczeniem i po ćwiczeniu prawie na pewno nie cierpi na niewydolność tętniczą, przeto za badanie zasadnicze należy uznać mielografię.

Niekiedy jednak obydwa chromania mogą współistnieć, konieczne jest zatem wykonanie zarówno arteriografh, jak też mielografń (Blan i Logne, Verbiest).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Listopad 2017
P W Ś C P S N
« Wrz    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930