Badania prowadzone in vitro nad. eksplantacją przewodów Müllera i Wolffa wykazały, że jeżeli zawiązki ich zostaną usunięte we wczesnym okresie życia płodowego, zanim nastąpiło wykształcenie się gonad, to przewód Müllera posiada samoistną zdolność rozwoju in vitro, natomiast przewód Wolffa ulega regresji (Price, 1970). Wyniki takie uzyskano niezależnie od tego, czy genetyczna płeć płodów była męska czy żeńska. Jeżeli natomiast przewody gonad zostały wypreparowane i hodowane już po zróżnicowaniu się pierwotnej gonady, to wyniki hodowli zależały od tego, jakie gonady wywierały na nie wcześniej swój wpływ. Przewody usunięte płodom męskim wykazują w takich wypadkach regresję przewodów Müllera, natomiast przewody usunięte płodom żeńskim wykazują regresję przewodów Wolffa. Na podstawie powyższych danych można wyciągnąć wniosek, że regresja przewodów Müllera odbywa się pod wpływem działania płodowych jąder, w innym bowiem wypadku posiadają one zdolność samoistnego rozwoju. Przewody Wolffa natomiast nie posiadają takiej zdolności samoistnego rozwoju i dlatego zawiązki ich w bardzo wczesnym okresie ulegają regresji, gdyż rozwój przewodów Wolffa nie odbywa się samoistnie, lecz wymaga stymulacyjnego wpływu jąder płodowych.

Należy podkreślić, że fiksacja rozwoju przewodów gonad w kierunku męskim lub żeńskim dokonuje się w bardzo wczesnym okresie płodowym. Stwierdzono bowiem eksperymentalnie (Price i wsp., 1968 Price, 1970), że u świnki morskiej jądrowe wydzielanie androgenów znacznie wyprzedza okres krytyczny, warunkujący rozwój przewodów Müllera, jak również wyprzedza początek degeneracji przewodów Wolffa. Hormony jądrowe są wydzielane przez jądro płodowe już wtedy, gdy przewody Müllera zaczynają się formować, to znaczy około 22 lub 23 dnia życia płodowego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Kwiecień 2018
P W Ś C P S N
« Wrz    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30