Zakażenie ropne nerki, które powoduje w niej zmiany stałe, nie mogące ulec cofnięciu, zdarza się niekiedy w przebiegu schorzeń narządów żeńskich. Niezależnie bowiem od czynników, które sprzyjają powstaniu tej sprawy chorobowej (schorzenia miedniczek nerkowych, moczowodów, kamica nerkowa itp.), jedną z przyczyn roponercza są zabiegi operacyjne na narządach rodnych, w których uległy uszkodzeniu pęcherz moczowy lub moczowód. Zakażenie porodowe lub połogowe może być również przyczyną roponercza.’

W przebiegu tego schorzenia wytwarza się guz nerki, który wypukła się w okolicy lędźwiowej i w podżebrzu (ryc i4i).Guz ten, jeśli proces zapalny przejdzie na otoczkę tłuszczową nerki i na tkanki sąsiadujące z nią bezpośrednio, może ulec zupełnemu unieruchomieniu.

Objawy kliniczne (bóle ostre lub tępe, dreszcze, podniesienie się ciepłoty ciała do 41°) nie są dla tej sprawy chorobowej tak znamienne, aby wyłączały możliwość omyłki rozpoznawczej (np. z zapaleniem miedniczki i nerki.) Cenne wskazówki daje natomiast czasem wziernikowanie pęcherza i wstrzykiwanie domięśniowe barwników, których wydzielanie kontroluje się za pomocą cienkich cewników wprowadzonych do moczowodów. W przypadkach roponercza z chorego moczowodu wycieka mętny mocz i ropa, tworz.ąca czasem jakby sople. Schorzała nerka jest zwykle nicczyn na. Barwnik wydziela się (np. indygokarmin) tylko po stronie zdrowej, ale i to jest zależne od stanu nerki. Czasami wydzielanie jego bywa opóźnione. Leczenie tego schorzenia jest tylko chirurgiczne.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Kwiecień 2018
P W Ś C P S N
« Wrz    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30