Jak wspomniano wyżej, w pojedynczej resorpcji krążka międzykręgowego może dochodzić do obniżenia wysokości krążka o ok. 12-14 mm, co pociąga za sobą zmiany w stawach międzywyrostkowych – szczyt górnego wyrostka kręgu niżej położonego przesuwa się ku górze na wysokość nasady łuku wyżej położonego kręgu. Prowadzi to nieuchronnie do zmiany kształtu, otworu międzykręgowego i wpuklenia się więzadła żółtego do otworu kanału korzenia.

W celu zrozumienia etiologii i patogenezy stenozy kanału korzenia oraz stenozy otworu międzykręgowego – naturalnego następstwa zmniejszenia wysokości krążka międzykręgowego – należy uświadomić sobie różnice anatomiczne między otworem między kręgowym a kanałem korzenia.

Wychodzące z rdzenia korzenie przylegają do przyśrodkowych i dolnych powierzchni nasad łuków. Korzenie wychodzą z rdzenia przyśrodkowo i ku górze od nasad łuków, na różnej indywidualnie wysokości. Pamiętając, że nasady łuków podpierają górne wyrostki stawowe i część międzywyrostkową łuku, można wyobrazić sobie granice kanałów korzeniowych. Są one zupełnie odmienne od granic wyznaczających otwory międzykręgowe, które stanowią pewnego rodzaju wrota znajdujące się w pojedynczej płaszczyźnie, przebiegającej nieco skośnie do płaszczyzny strzałkowej ciała. Z kolei kanał korzeniowy przebiega w trzech wymiarach. Rozpoczyna się on ku górze od miejsca wyjścia korzenia z worka oponowego. Jego dach w tym miejscu utworzony jest przez wewnętrzny brzeg górnego wyrostka stawowego, przyczep więzadła żółtego i górny brzeg blaszki łuku.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Październik 2018
P W Ś C P S N
« Maj    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031