Protezy dla dzieci mają uproszczoną konstrukcję (np. protezy-szczudła pozbawione stawów). Dopiero począwszy od 5-6 roku życia stosuje się protezy bardziej kosmetyczne i wyposażone w staw kolanowy. Z uwagi na wzrost kończyny zwraca się szczególną uwagę na stworzenie warunków obciążania szczytu kikuta w leju protezy oraz kontroluje w okresach od 3 do 6-miesięcznych. Konstrukcje protez muszą uwzględniać kompensowanie przybytku długości kończyny zdrowej oraz zwiększanie objętości kikuta.

Protezy kończyn górnych poza celem kosmetycznym mają za zadanie kompen-sowanie utraconych zdolności ruchowych ręki, głównie chwytu. Najprostsze to czynności haka i kleszczy. Ze względu na trudności w odtworzeniu precyzyjnych ruchów ręki podstawowymi czynnymi końcówkami protez kończyn górnych jest ręka mechaniczna oraz hak dwudzielny, wprawiane w ruch czynnie przez sterującą linkę oraz biernie przez elementy elastyczne (taśmy, sprężyny itp.)- Ponieważ zarówno hak dwudzielny, jak i ręka mechaniczna umożliwiają inwalidzie wykonywane jedynie niektórych prostych czynności życia codziennego,1 są w użyciu różnorodne indywidualne końcówki, przeznaczone do wykonywania bardziej różnorodnych zajęć i czynności zawodowych.

Są końcówki specjalne, bezpośrednio łączone z protezą, np. młotek, łyżka, grzebień itp. Wszystkie końcówki mają standardowe zamocowanie, więc używanie ich jest proste i łatwe. Wszystkie te czynności wymagają starannego usprawnienia ruchowego i nauki posługiwania się protezami.

Najnowszym osiągnięciem techniki protezowania jest proteza bioelektryczna wprawiana w ruch potencjałami czynnościowymi z zachowanych mięśni kończyny lub tułowia.

Obuwie ortopedyczne, wkładki i inne pomoce (pelotki, ochraniacze paluchów koślawych, korygujące kliny itp.) mają za zadanie zmniejszenie zniekształceń, zapo-bieganie ich pogłębianiu się, odciążenie i ochronę miejsc bolesnych czy zmienionych chorobowo, a także kosmetyczne wypełnianie ubytków stopy. Z punktu widzenia fizjologii i higieny obuwie powinno odpowiadać następującym zasadom: powinno być lekkie i elastyczne, w miarę możności przywracać kształt stopy w zniekształceniach (obuwie korygujące), a jednocześnie ochraniać występy kostne przed nadmiernym uciskiem.

Poza tym przy dużych zniekształceniach powinno maskować kalectwo. Twardy zapiętek powinien dobrze obejmować piętę, podeszwa powinna być też elastyczna (z wyjątkiem obuwia redresującego stopę wydrążoną i ochraniającego przodosto- pie np. w jałowej martwicy kości łódkowatej, głowy II kości śródstopia itp.).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Październik 2018
P W Ś C P S N
« Maj    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031