Budowa i rozwój. Strobila ma 2-7 mm (średnio 3,3) długości i składa się najczęściej ze skoleksa oraz 3 proglotydów, przy czym trzeci – maciczny z jajami jest dłuższy od reszty ciała tasiemca, tj. od razem wziętych proglotydów poprzedzających go: jałowego i hermafrodytycznego. Skoleks z ryjkiem uzbrojonym ułożonymi w dwóch wieńcach 28-50 hakami: większe (31-49 (im długości, najczęściej 37-42 |im) i mniejsze (22-39 |im, najczęściej 29-34 |im). W jednym herma- frodytycznym proglotydzie znajduje się 25-80 (najczęściej 32-68) jąder rozmieszczonych w przybliżeniu w jednakowej liczbie przed i za poziomem zatoki płciowej, która usytuowana jest blisko połowy długości krawędzi bocznej proglotydu, zazwyczaj nieco do tyłu od niej. Jajnik nerkowaty zwrócony wgłębieniem do leżącego za nim ootypu. Macica workowata, z kilkunastoma szerokimi, bocznymi uwypukleniami zawiera 400-800 jaj inwazyjnych (ryc. 4.37).

Proglotyd maciczny (ryc. 4.39) odrywa się zwykle od reszty strobili i samodzielnie wydostaje się przez odbyt na powierzchnię skóry żywiciela ostatecznego. Pełzając po podłożu, powoduje wydostawanie się jaj, podobnie jak to ma miejsce w przypadku proglotydu T. saginatas. Ruchliwe proglotydy wywołują świąd okolicy odbytu zwierzęcia, które reaguje podobnie jak w poszukiwaniu dręczących go pcheł, starając się pyskiem i zębami usunąć źródło podrażnienia lub robi to w swoisty dla psów sposób, pocierając zadem o ziemię. Ruchy te sprzyjają rozprzestrzenianiu się jaj, które mogą przetrwać, zachowując przez około rok zdolność do inwazji w środowisku zewnętrznym z dostateczną wilgotnością. Jaja wykazują duży stopień oporności na działanie niskiej temperatury i różnych środków chemicznych, lecz wysuszone giną szybko.

Duże morfologiczne podobieństwo jaj tasiemców z rodzaju Echinococcus i Tae- nia sprawia, że ich odróżnienie jest bardzo trudne. Jaja E. granulosus, wydalane przez ruchliwe proglotydy maciczne, można znaleźć na sierści psa i w jego otoczeniu. Stanowią one źródło inwazji żywiciela pośredniego, w tym również człowieka.

Dość powszechnie do zarażenia owczarzy, zwłaszcza dojarzy, dochodzi przez kontakt z owcą, której wełna zanieczyszczona jest jajami pasożytów pochodzących od psów pasterskich.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Lipiec 2018
P W Ś C P S N
« Maj    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031