Konkretyzacja sposobów zaspokajania potrzeby seksualnej polega na tym, że w miarę nabywania doświadczenia dochodzi do ograniczenia zachowań nieefektywnych na rzecz tych zachowań, które pozwalają na uzyskanie wyższego poziomu satysfakcji seksualnej i ulegają w ten i sposób wzmocnieniu. Proces ten powoduje ukształtowanie się indywidualnych cech zachowania seksualnego, co w rezultacie ujawnia się w formach życia seksualnego ludzi dorosłych. Konkretyzacja jest procesem, który występuje u wszystkich ludzi, aczkolwiek w każdym indywidualnym przypadku proces ten przebiega w odmiennych warunkach wewnętrznych (psychicznych) i zewnętrznych (sytuacyjnych). Dlatego też przy dokonywaniu szczegółowej analizy potrzeby seksualnej poszczególnych osób okazuje się, że istnieje w gruncie rzeczy nieograniczona różnorodność indywidualnych form zachowania seksualnego. Celem zachowania seksualnego jest zawsze uzyskanie satysfakcji seksualnej, ponieważ osiągnięcie tego właśnie celu przyczynia się do zredukowania potrzeby seksualnej. Osiągnięcie celu wymaga jednak wybrania odpowiedniej formy zachowania, przy czym poziom uzyskiwanej satysfakcji będzie przy rozmaitych zachowaniach różny. Uczenie się związane jest z procesem oceniania skuteczności własnych zachowań, a następnie z podejmowaniem decyzji o wyborze najbardziej optymalnego wariantu zachowania. Ocenianie i podejmowanie decyzji nie musi jednak być dokonywane przy udziale świadomości. Jak wiadomo, wprowadzenie do świadomości poszczególnych procesów psychicznych jest bardzo „kosztowne”, ponieważ absorbuje najwyżej rozwinięte struktury układu nerwowego i pochłania dużą ilość energii tego układu. Dlatego też, zgodnie z charakterystyczną dla żywych organizmów tendencją do oszczędzania energii, pełnemu uświadomieniu ulegają jedynie te formy zachowania, które z jakichkolwiek względów (biologicznych lub psychospołecznych) są dla człowieka szczególnie ważne. Uczenie się efektywnego zachowania przebiega więc w znacznej części poza udziałem świadomości, a selekcja zachowań według kryterium „lepsze-gorsze” przebiega na ogół nieświadomie i opiera się na istniejącym już wcześniej schemacie: „przyjemniejsze – mniej przyjemne” (Hilgard, 1968). W odniesieniu do zachowań seksualnych klasycznym przykładem takiej właśnie „półautomatycznej” selekcji zachowań jest zaniechanie samogwałtu po pełnym rozwinięciu kontaktów heteroseksualnych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Listopad 2017
P W Ś C P S N
« Wrz    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930