Decydujące znaczenie rozpoznawcze dla ciąży mają tylko odczyny II i III przedniego płata przysadki mózgowej, jako zależne wyłącznie od ciał gonadotropowych, gdyż odczyn I może być również następstwem oddziaływania na jajniki hormonów rujowych. Wylewy krwi do jajników myszek, których używamy w próbie Aschheima i Zondeka, przedstawiają się jako małe, ciemnoczerwone punkciki w jajnikach, równomiernie bladoróżowo zabarwionych.

Próba Aschheima i Zondeka zależna jest od pojawienia się w obiegu krwi i w moczu prolanów, wytwarzanych w dużej ilości przez łożysko. Obecność ich w moczu kobiet ciężarnych wykazać można już w kilka dni po terminie niedoszłej miesiączki, używając jako narządu doświadczalnego jajników niedojrzałych (8-10 gramowych) białych myszek.

Technika odczynu polega na wprowadzaniu pod skórę doświadczalnych zwierząt (w liczbie 5) 3 ml badanego moczu w sześciu dawkach, w ciągu trzech dni. Najlepiej nadaje się do tego celu mocz zebrany rano, gdyż zawartość prolanów jest w nim największa. Jeśli odczyn ma być wykonany w ciągu najbliższych kilku godzin, przygotowanie moczu do próby Aschheima jest zbyteczne, w przeciwnym razie należy go lekko zakwasić (i-2 krople rozcieńczonego kwasu octowego na 100 ml moczu) oraz uchronić przed rozkładem przez dodanie kilku kropli trikrezolu (w stosunku 1 kropla na 25 ml moczu). Mocz, który przesyła się na odległość, powinien znajdować się w czystej, dobrze wygotowanej flaszce, która nie może mieć jakichkolwiek domieszek perfum lub olejków eterycznych, łatwo rozpuszczających się i działających trująco na myszki po wprowadzeniu ich z określonymi dawkami moczu. Mocz mętny najlepiej przefiltrować. Pobieranie go od pacjentki cewnikiem nie jest konieczne.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Listopad 2017
P W Ś C P S N
« Wrz    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930