Najbardziej rozbudowany rytuał krzyku triumfalnego obserwujemy u gęsi gęgawej {Anser anser), u której krzyk ten obejmuje nie tylko parę ptaków, ale większą grupę złożoną z ich potomstwa z rodzinami, tak zwany związek krzyku triumfalnego. W rytuale krzyku triumfalnego u tych gęsi wyraźnie widać dwie składowe: składową ataku na zewnątrz, po której następuje druga, skierowana w stronę partnera czy członka związku krzyku triumfalnego (pozbawiona już elementów zachowania agresywnego, jednak z wrkalizacją nieco przypominającą agresywną). W fazie dośrodkowej krzyku triumfalnego u gęsi gęgawych pojawia się popęd wiążący.

Inaczej przedstawia się sprawa powstawania więzi u ssaków. W stadach zindywidualizowanych więź międzyosobnicza ma najczęściej charakter odziedziczony kulturowo, wytwarzający się w trakcie rozwoju osobniczego poszczególnych osobników. Rodzą się wtedy, poza więzami łączącymi z matką i ewentualnie ojcem, także więzy pobratymstwa (kinship) z innymi przedstawicielami grupy, zwłaszcza rówieśnikami. Tak powstałe związki utrzymują się później w dorosłym życiu i tak na przykład u makaków japońskich bracia często opiekują się dziećmi sióstr.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Październik 2018
P W Ś C P S N
« Maj    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031