Objawy skórne pojawiają się już podczas stosowania albo w niedługim czasie po ekspozycji na promienie nadfioletowe i polegają na obecności w okolicach poddanych działaniu światła i substancji fototoksyczne) zmian odpowiadających oparzeniu słonecznemu, tj. rumienia, obrzęku lub pęcherzy. W wyniku nasilonych lub przewlekłych odczynów może dojść do długotrwałego utrzymywania się stanu zapalnego z występowaniem wtórnych przebarwień i odbarwień. Zmiany tego typu obserwuje się w melanodeimitis toxica, powstających w wyniku kontaktu, najczęściej zawodowego, z preparatami otrzymanymi ze smoły pogazowej [16], lub w wyniku działania cytostatyków, np. 5-fluorouracylu [22].

W przypadku niektórych leków charakterystyczny może być obraz zmian skórnych. Po zastosowaniu pochodnych tetracykliny (głównie demetylo- chlorotetracykliny) obserwowano w okolicach odsłoniętych osutki pojawiające się w 2-3 tygodnie od ustąpienia typowych objawów fototo- ksycznych, a polegające na obecności wykwitów klinicznie przypominających liszaj płaski zmianom tym towarzyszyła onycholiza [24], Podobne objawy skórne stwierdzano również po chlorotiazydzie i hydrochloro- tiazydzie [12], a także pirytynolu (Enerbol) [14].

Inne z leków fotoEoksycznych, kwas nalidyksowy i furosemid, mogą powodować pojawienie się, po ustąpieniu odczynów ostrych, zmian przypominających porfirię – silną wrażliwość skóry na niskie temperatury i mikrourazy oraz pęcherzy o dobrze napiętej pokrywie, często ustępujących z pozostawieniem blizn [4, 27].

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Lipiec 2018
P W Ś C P S N
« Maj    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031