/ www

Do najczęściej stosowanych leków zobojętniających kwas solny w soku żołądkowym należą sole wapnia, glinu, magnezu, sodu i bizmutu. Uważa się, że najskuteczniejszym lekiem zobojętniającym jest węglan wapniowy. Może on także wywoływać objawy niepożądane w postaci uporczywego zaparcia i hiperkalcemii z następowym („przeciwregulacyjnym”) zwiększeniem wydzielania kwasu solnego i soku żołądkowego oraz zasa- dowicę.

Sole magnezu i glinu są prawie zupełnie nie wchtanialne z przewodu pokarmowego. Długotrwałe ich stosowanie może powodować osłabienie wchłaniania soli fosforanowych. Zjawisko to prowadzi z kolei do zmniejszenia stężenia fosforu we krwi z równoczesnym zwiększeniem stężenia wapnia i zwiększonym wydalaniem wapnia z moczem. Te zmiany biochemiczne mogą być przyczyną wzmożonej resorpcji fosforu i wapnia z kości z następową osteomalacją. Ponadto sole magnezu mogą wywoływać hipermagnezemię u osób z upośledzoną czynnością nerek.

Najszybsze działanie zobojętniające wywiera wodorowęglan sodowy (NaHCOj). Powoduje on krótkotrwałą alkalizację treści żołądkowej z następowym wyrównawczym wzrostem wydzielania kwasu solnego. Stosowany w większych ilościach może powodować zasadowicę.

Długotrwałe stosowanie leków zobojętniających kwas solny, szczególnie soli wapniowych i wodorowęglanów z równoczesnym spożywaniem mleka, może doprowadzić do zespołu objawów określanych jako „zespół mleczno-alkaliczny” (zespół Burnetta). W obrazie klinicznym tego zespołu dominują takie objawy, jak ogólne osłabienie, senność, ból głowy, różnego typu zaburzenia psychiczne, nudności, wymioty, zaostrzenie dolegliwości wrzodowych. Przyczyną tych objawów jest zasadowica metaboliczna. „Zespołowi mleczno-alkalicznemu” mogą towarzyszyć zaburzenia w składzie elektrolitów we krwi (zwiększenie zasobu zasad, hiperkalce- mia) oraz upośledzenie czynności nerek nawet z powstaniem kamicy nerkowej w wyniku hiperkalciurii.

Leki cholinolityczne mogą wydłużać działanie środków zobojętniających kwas solny przez zwolnienie motoryki żołądkowo-jelitowej.

Zobojętniające kwas solny sole glinu, magnezu lub wapnia upośledzają z reguły wchłanianie jelitowe antybiotyków, szczególnie z grupy te- tracyklin. ‚

NIEPOŻĄDANE DZIAŁANIE WYNIKAJĄCE Z POLEKOWYCH ZMIAN W KRĄŻENIU KRWI

Zmiany w przepływie krwi przez ścianę żołądka są czynnościowo powiązane z intensywnością wydzielania gruczołów błony śluzowej. Z tego względu leki wpływające na stan czynnościowy małych tętnic i naczyń włosowatych mogą zmieniać w niepożądany sposób wydzielanie soku żołądkowego [19].

Ponadto niektóre leki mogą powodować zwiększenie przepuszczalności naczyń włosowatych w obrębie szyjki gruczołów błony śluzowej, zmieniając skład śluzu. W ten sposób działanie niepożądane wywierają preparaty o działaniu podobnym do acetylocholiny, serotoniny lub preparaty o działaniu antagonistycznym. Acetylocholina i histamina rozszerzają tętniczki ściany żołądka, natomiast serotonina i wazopiesyna powodują ich zwężenie.

Adrenalina i noradrenalina kurczą tętniczki, żyły i naczynia włosowate jelit, powodując niedokrwienie błony śluzowej i upośledzenie wydzielania gruczołów żołądka i jelit. Jednocześnie zaburzenia krążenia krwi w naczyniach włosowatych mogą prowadzić do zwiększenia ich przepuszczalności i wynaczynień.

Zaburzenia mechanizmów regulujących przepływ krwi i chłonki odgrywają znaczną rolę w patogenezie wrzodu trawiennego, w tym także polekowego.

Metyzergid stosowany w leczeniu migreny ze względu na działanie przeciwserotoninowe, może wywoływać różne objawy niepożądane w zakresie układu pokarmowego. Obserwowano skurcze tętnic krezkowych o typie anginy brzusznej oraz objawy zastoju chlonki (zwłóknienia poza- otrzewnowe) [34],

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Grudzień 2017
P W Ś C P S N
« Wrz    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031