Istnieją jednak okoliczności, które mogą znacznie ułatwić ustalenie związku przyczynowego pomiędzy stosowaniem leku a rozwojem nowotworów u ludzi, jeżeli np.:

– 1) typ nowotworu indukowanego terapią występuje niezwykle rzadko w populacji nie eksponowanej, a pojawia się często i/lub po krótkim okresie latencji u chorych po wprowadzeniu do ich organizmu określonego związku (np. śródhioniaki naczyniowe wątroby po diagnostycznym stosowaniu Torotrastu) [7],

– 2) nowotwór wyróżnia się rzadko spotykaną lokalizacją, nietypowym przebiegiem lub szczególnymi cechami histologicznymi (raki skóry dłoni po ekspozycji na związki arsenu [62], chłoniaki złośliwe w ośrodkowym układzie nerwowym po stosowaniu leków immunosupresyjnych u chorych po przeszczepieniu nerek [55]),

– 3) nowotwór występuje w okresie życia, w którym nie stwierdza się go niemal nigdy w populacji nie eksponowanej (gruczolakoraki pochwy u dziewcząt i młodych kobiet, których matkom podawano stylbestrol w czasie ciąży [24]).

Z omówionych już wyżej przyczyn wynika, że badania na zwierzętach doświadczalnych, mimo że są bardzo pomocne lub wręcz niezbędne, nie mogą być w pełni miarodajne dla oceny kancerogennego działania leków u ludzi [2, 9, 18, 33]. Takie działanie można jednak uznać za bardzo prawdopodobne, jeżeli ekspozycja poprzez drogi i w dawkach porównywalnych do ekspozycji ludzi prowadzi do rozwoju nowotworów u 2 różnych gatunków zwierząt. Zakres badań w odniesieniu do leków jest znacznie ograniczony w związku z ich pracochłonnością i wysokimi kosztami,

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Październik 2018
P W Ś C P S N
« Maj    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031