Metodą nakłucia tchawicy pobiera się materiał reprezentatywny do rozpo-znania nokardiozy (12), pneumocystozy (25), mykobakteriozy (45) czy nawet le- gionellozy (13, 23, 44).

Wskazaniem do aspiracyjnej biopsji przeztchawiczej jest sytuacja, w której kontaminaq’a materiału drobnoustrojami z jamy nosowo-gardłowej stanowi poważne zagrożenie dla identyfikacji potencjalnego patogenu. Dotyczy to zwłaszcza chorych podejrzanych o zakażenia beztlenowcowe oraz z zaburzenia- mi odporności, ropniami płuc i wewnątrzszpitalnymi zapaleniami układu odde-chowego (4).

Należy pamiętać o wykonywaniu tego badania przez doświadczonych leka-rzy, przestrzeganiu metodologii badania oraz posiadaniu przygotowanego zaplecza mikrobiologicznego. Przed wykonaniem przeztchawiczej biopsji aspiracyjnej należy zawsze starać się pozyskać materiał przez wykonanie mniej obciążających badań – w tym indukcji plwociny, bronchoskopii, płukania oskrzelowo-pęcherzykowego.

Po raz pierwszy bronchoskopia została wykorzystana do diagnostyki zakażeń układu oddechowego w roku 1928 przez Yankauera (wg 38). Jednak dopiero w ostatnich dwudziestu latach, a zwłaszcza dzięki bronchofibroskopii, stała się ona metodą z wyboru w diagnostyce zakażeń układu oddechowego.

W czasie badania bronchoskopowego istnieje możliwość makroskopowej oceny drzewa oskrzelowego. W ocenie określa się stan błony śluzowej oskrzeli, uwzględniając stopień jej zaczerwienienia, obrzęk oraz obecność wydzieliny. Udo-kumentowanie zmian deformacyjnych ostróg i ścian oskrzeli świadczy o prze-wlekłym procesie zapalnym (1-0). Ustalony w ten sposób „wskaźnik zapalenia” stanowi liczbową obiektywizację zmian zapalnych określanych w oskrzelach pła-tów płuc (1-0).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Listopad 2017
P W Ś C P S N
« Wrz    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930