W trakcie operacji brzusznych u kobiet potwierdzono możliwość hamowania owulacji przez hormonalne środki antykoncepcyjne – efekt ten nie stanowi jednak conditio sine qua non ich działania antykoncepcyjnego. Świadczy o tym najlepiej skuteczność działania pewnej grupy sterydów stosowanych w celach antykoncepcyjnych dopiero po owulacji. Z tego stwierdzenia wynika jasno, że omawiane preparaty działają na cały mechanizm rozrodu u człowieka, a – jak wiadomo – nasza wiedza o fizjologii rozrodu, zwłaszcza o jego mechanizmach molekularnych, jest niewystarczająca.

Olbrzymi postąp biochemii w zakresie syntezy hormonów stwarza możliwości klinicznego stosowania nowych hormonów podwzgórzowych, uwalniających hormony tropowe przysadki. Mechanizm działania związków sterydowych na poziomie podwzgórza nie został jednak jeszcze całkowicie wyświetlony zjawiska te wymagają wielu żmudnych badań. Co więcej, istnieją również obiektywne trudności w określeniu wielkości wydzielania samych hormonów sterydowych czy ich metabolitów. Wiadomo, że oznaczanie poziomu pregnandiolu czy estrogenów w moczu jest powszechnie uznawanym klinicznym parametrem określania stanu czynnościowego jajników. Zwiększone wydalanie pregnandiolu z moczem może być jednak zarówno następstwem dokonanej owulacji i rozwoju ciałka żółtego, jak i luteinizacji nie pękniętych pęcherzyków, właśnie wskutek ingerencji środków antykoncepcyjnych. Należy również zwrócić uwagę na odmienność reagowania układu neurohormonalnego kobiety w pierwszym i następnych miesiącach stosowania preparatów hormonalnych. Osobnym wreszcie zagadnieniem jest metabolizm środków antykoncepcyjnych, których skuteczność zależy nie tylko od dróg podania, wchłaniania, ale także od zastosowanych dawek i ich interferencji w razie stosowania różnych połączeń chemicznych według następujących schematów:

– 1) preparaty kombinowane estrogenno-progesteronowe

– 2) preparaty stosowane dwufazowo, uwzględniające odmienność gry hormonalnej w I i II fazie cyklu

– 3) stałe podawanie progesteronu

– 4) doustne tabletki o przedłużonym działaniu

– 5) preparaty o przedłużonym działaniu, stosowane w jednorazowej injekcji

– 6) implantacja związków sterydowych

– 7) środki antykoncepcyjne stosowane po stosunku płciowym.

Mechanizm działania sterydowych związków antykoncepcyjnych – ciąg dalszy

Stosowane estrogeny i progestageny wykazują wpływ na uwolnienie gonadotropin. Estrogeny redukują przede wszystkim wydzielanie folitro- piny (FSH), podczas gdy progestageny obniżają lub całkowicie eliminują szczytowe wydzielanie lutropiny w środku cyklu. Przy długotrwałym działaniu kombinacji obu tych grup związków stwierdza się obniżenie wydzielania dwu wspomnianych gonadotropin. Nie jest wykluczone, że omawiane sterydy wpływają na czynność innych hormonów tropowych przysadki. Zaprzestanie stosowania środków antykoncepcyjnych powoduje wzrost płodności i statystyki podają, że w okresie paru miesięcy po zaprzestaniu długotrwałego stosowania środków antykoncepcyjnych w 60 – 80% przypadków dochodzi do zajścia w ciążę. Nie można jednak zapominać, że w daleko mniejszym procencie stwierdza się jednak prze trwały brak miesiączki, nieregularne miesiączki, a także niepłodność, które to zaburzenia można czasem usunąć poprzez stosowanie hormonów podwzgórza lub gonadotropin. Wiadomo bowiem, że przy użyciu ludzkich gonadotropin można wywołać u kobiet owulację w okresie stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Pozwala to przypuszczać, że środki te działają raczej na ośrodki podwzgórzowo-przysadko- we, aniżeli bezpośrednio na jajniki. Stosowane środki antykoncepcyjne wykazują wpływ, jakkolwiek nie w pełni udowodniony, zarówno na migrację jaja przez jajowody, jak i jego implantację w endometrium, a także na strukturę śluzu szyjki macicy – utrudniając penetrację plemników.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Listopad 2017
P W Ś C P S N
« Wrz    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930