Glibornuryd, a więc l-(2-endo-hydroksy-3-endo-bornylo)-3-fp-tolilosul- ionylo)-mocznik, jest doustnym lekiem hipoglikemizującym, wykazującym względnie silniejsze działanie lecznicze w mniejszych dawkach niż tolbutamid czy chloropropamid. Jak wszystkie pochodne sulfonylomocz- nika po wchłonięciu wiąże się prawie całkowicie z albuminami osocza.

Lek ten szybko i w pełni wchłania się z jelita cienkiego. Okres pół- trwania wynosi 8 h, całkowity okres działania sięga 24 h. Metabolizuje się w wątrobie do 6 nieczynnych metabolitów, które wydalają się z moczem. Glibornuryd w dawce 25 mg działa hipoglikemizująco jak 1 g tol- butamidu lub 500 mg chloropropamidu. Dawka lecznicza wynosi 25- -100 mg/24 h, podawana 2 lub 3 razy dziennie.

Niepożądane działania pojawiają się rzadko, przeciętnie u 4,8% leczonych. Są one przyczyną odstawienia leku u 0,8% leczonych.

Glipizyd stosuje się od 1973 r. Dawka lecznicza wynosi 10-20 mg. Okres półtrwania wynosi 4,3 h. Lek podaje się zazwyczaj 2-3 razy w ciągu doby. Preparat jest bardzo szybko i całkowicie wchłaniany z jelita cienkiego, podlega katabolizmowi w wątrobie. Większość, bo ok. 88% dawki, wydala się z moczem w formie czynnych metabolitów, 5-10% dawki z kałem. Pojedyncza dawka wywiera powolny i przedłużony wpływ pobudzający na stężenie insuliny.

Gliklazyd różni się od innych pochodnych sulfonylomocznika dodatkową obecnością w cząsteczce azadicyklooktanowego pierścienia. Jest to preparat, który wywiera jednocześnie wpływ hipoglikemizujący oraz hamujący adhezję i agregację krwinek płytkowych. Po podaniu 80 mg doustnie w 4 h osiąga się maksymalne stężenie we krwi ok. 2-4 jig/ml.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Listopad 2017
P W Ś C P S N
« Wrz    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930