Emocje towarzyszące czynnościom seksualno-erotycznym muszą być emocjami aktywizującymi, prowadzącymi do działania, wzmagającymi różne aspekty działalności. Klasycznym już przykładem eksperymentalnym opartym na modelu zwierzęcym jest umieszczenie samicy szczura w bębnie obrotowym. Samica ta w okresie rui przebiegała kilka mil dziennie, a po kopulacji kilkaset metrów. Wydaje się, że w wypadku, gdy z różnych powodów pobudzenie seksualne przebiegać będzie w sposób obniżający aktywność zewnętrzną, gdy napięcie seksualne wyzwoli działania nastawiające na przeżywanie wewnętrzne, na siebie samego, blokujące współdziałanie z partnerem, optymalna realizacja aktu seksualno-erotycznego będzie znacznie utrudniona. Aby 17 – Seksuologia społeczna uniknąć nieporozumień, należy tu dodać, że przez optymalną realizację aktu seksuałno-erotycznego rozumiem tu uzyskanie pełnego zaspokojenia przez obydwu partnerów. Założenie takie jest konieczne, gdyż niektóre osoby, z powodów, które należałoby dopiero zbadać, mogą uzyskać pełne rozładowanie jedynie wówczas, gdy uzyskają pełną koncentrację na własnych przeżyciach. Wprawdzie doraźnie uzyskują one pożądany efekt, ale tylko doraźnie. Konsekwencją ich zachowania się jest wyłączenie się z uczestnictwa w akcie seksualnym, co prędzej czy później prowadzi do zniechęcenia partnera mającego poczucie odrzucenia albo do jego bierności wskutek osłabienia jego zainteresowania seksualnego. W efekcie po pewnym czasie musi dojść do dyspareunii, której konsekwencje ponoszą obydwoje partnerzy. Dodajmy tu, że osoby uzyskujące orgazm dopiero po skupieniu się na sobie są niechętne jakimkolwiek odmianom technik seksualnych, co – zwłaszcza u osób starszych – prowadzi do analogicznego efektu – dyspareunii.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Listopad 2017
P W Ś C P S N
« Wrz    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930